เสียงของหัวใจ
สู่การกระทำที่แท้จริง
อาจารย์ ณัฐฬส ได้พูดไว้หลายครั้ง ว่า ชอบคำ ว่า Vocation ( รากศัพท์ มาจากคำว่า voice + Action )
หรือ “การทำด้วยใจ” การ เป็น เนื้อเป็นตัว ของ กายใจหลอมรวมไม่แยกออกจากกัน นำพาไปสู่ การมีชีวิตที่ รู้ตัว และงดงาม
มีอีกวลีหนึ่งที่น่าสนใจ คือ ” เป็นคำ “ การเป็นคำ คือ การเป็นสิ่งที่เราเปล่งออกมา ความจริงใจ ระหว่าง การกระทำ และ คำที่เปล่งออกมา
ในภาวะบีบคั้นหลายอย่าง สังคมเมืองถูกเติมแต่งเสียงมากมายที่ไม่ใช่เสียงของเรา ความบันเทิง สีสันต่างๆนาๆ ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ดึงความสนใจไปจากจิตใจของปัจเจก เพื่อที่จะไม่ต้องมารับรู้ เนื้อแท้ที่อาจถูกกดทับ หรือ เจ็บปวดยิ่ง ก็ตาม
เหมือนว่าเราจะไม่มีปัญหาอะไร แต่พอเจอเหตุการณ์ในชีวิตจริง เรากลับเป็นคนทุกข์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในแบบเดิมๆ ตกร่องเดิม มันอาจแสดงถึงความขัดแย้งภายในใจ การไม่ยอมรับต่อเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง เรากลายเป็นคนซีเรียส เกร็ง และสุขภาพเสียในที่สุด
ความเคยชิน ความคิดเชิงเหตุ ผล มากเกินไปก็เป็นอุปสรรคต่อการฟังเสียงภายใน บางทีเสียงของความคิดอาจจะดังกว่า เราอาจคิดว่า การทำแบบนั้ ถูกต้อง ผิด ห้ามทำ หรือ ฉันไม่คุ้นที่จะบอกรักพ่อ ทั้งๆที่ฉันรักเค้า และอยากบอกให้เขารู้แต่ ฉันทำไม่ได้หรอก
ความคิด เป็นดั่ง การร่ายมนต์ ให้กับตนเอง คุณร่ายมนต์ร้ายๆให้กับตัวเองบ่อยใหม?
เสียงด้านในลึกๆ นั้น เประบาง น่ารักเหมือนเด็กๆ มีความใสซื่อ ไม่ปรุงแต่ง เหมือนพร เหมือนของขวัญ และเป็นความเป็นไปได้ ความมหัศจรรย์ใหม่ๆอยู่เสมอ หัวใจของทุกคนสวยงาม ถ้าเราไม่ปิดกั้น เปิดใจ รับฟังเสียงภายในของตัวเราเอง
คุณก็อาจได้รับพร หรือของขวัญ จากที่ใดสักแห่งส่งมาให้ก็ได้
